2011च्या आयसीसी विश्वचषकाचा अंतिम सामना हा भारतीय क्रिकेट इतिहासातील सर्वात संस्मरणीय क्षणांपैकी एक आहे. या सामन्यात, टीम इंडियाचा कर्णधार महेंद्रसिंग धोनी युवराज सिंगच्या आधी फलंदाजीसाठी मैदानात आला तेव्हा सर्वांनाच आश्चर्य वाटले. धोनीने संघाला कठीण परिस्थितीतून बाहेर काढलेच नाही तर नाबाद राहून 28 वर्षांनी भारताला विश्वविजेते बनवले.
या धोरणात्मक बदलामागे कोण होते, हा प्रश्न क्रिकेट चाहत्यांमध्ये बऱ्याच काळापासून चर्चेचा विषय आहे. ही योजना सचिन तेंडुलकरची असल्याचे माजी भारतीय सलामीवीर वीरेंद्र सेहवाग यांनी उघड केले होते. सचिनला याबद्दल विचारले असता, त्यांनी स्वतः त्याची पुष्टी केली आणि या निर्णयामागील कारणेही सांगितली.
सचिन तेंडुलकरने रेडिटवर खुलासा केला की यामागे दोन कारणे आहेत. डाव्या आणि उजव्या हाताचे संयोजन दोन्ही ऑफ-स्पिनर्सना त्रास देऊ शकते. आणि मुरली चेन्नई सुपर किंग्जकडून खेळला होता आणि एमएस धोनी त्याच्यासोबत तीन हंगामात नेटमध्ये खेळला होता.
कर्णधार एमएस धोनीने संधीचा पुरेपूर फायदा घेतला आणि नाबाद 91 धावा करून भारताला ऐतिहासिक विजय मिळवून दिला. तेंडुलकरच्या धोरणात्मक सूचनेमुळे अंतिम सामन्यात पाउल उलटले आणि भारताला क्रिकेट इतिहासातील सर्वात मोठ्या विजयांपैकी एक मिळवून दिला. धोनीची शानदार खेळी अजूनही चाहत्यांच्या मनात ताजी आहे. गंभीरने महत्त्वाचे योगदान दिले. धोनीव्यतिरिक्त, गौतम गंभीरनेही 97 धावांची शानदार खेळी केली. तथापि, तो त्याचे शतक पूर्ण करण्यापूर्वीच बाद झाला. त्यानंतर धोनीने जबाबदारी स्वीकारली आणि टीम इंडियाला विजयाकडे नेले. धोनीला त्याच्या सामनावीराच्या खेळीसाठी सामनावीर म्हणून निवडण्यात आले. सचिन तेंडुलकर हा स्पर्धेत सर्वाधिक धावा करणारा भारतीय फलंदाज होता. त्याने 482 धावा केल्या.
